والاها
مغزتان را حسابی چلانده اند. دائم دارید توی سکوت مرگبار تیک و تاک عمرتان در جا میزنید. ملت نا امیدتان میکنند، از آنطرف هم زیباییتان دارد بی هیچ سودی “مصرف” میشود پای آینه. موبایل را بر میدارید و آرزومندانه دنبال شماره های نامهایی آشنا میگردید که هیچوقت نبوده. چتان شده! خوب بود میدانستید تمام آن آدمهایی که عابدانه می افتید دنبالشان وگران می پرستیدشان، چه روزمره گیهای پُرنشدنی را با تخدیر دخانیات و به زورِ قهوه و چای می گذرانند. افسوس که توی جاده های یکطرفه ی طرفهای شما ، راهی برای بازگشت هیچ چیز نیست؛ همه چیز مستقیم میرود به زباله دانی و منتظرید تا تاریخ اکسپایر شدن اش برسد و “از دست اش راحت شوید”. دست-کم تحول ِ مقدستان را چند پُک بیشتر شتاب دهید،.. از شما “والاها”ی جامعه بعید است اینکارها. جمع کنید!
