کپی رایت
هیچوقت از کارهایی ازین دست ناراحت نمی شوم، خوشحال هم میشوم چراکه او دراصل دارد اندیشه من را تایید میکند و من هم نمی میخواهم ازین نوشته ها پولی درآورم یا معروف شوم یا خودم را ارضا کنم. از نظر من اینکه اثری متعلق به چه کسی باشد مهم نیست بلکه اندیشه ای که از پشت اثر دارد چشمک میزند برایم اهمیت دارد. من نمیدانم یک نوشته یا عکس چه ارزشی دارد که ملت اینقدر روی آن حساس هستند. از دید من، دیدگاه کپی-رایتی و تملکی برای عکس یا نوشتار، زیادی تندروانه است. بنظر من نام این جور اخلاقها را باید نوعی خصت گذاشت نه رفتاری متمدنانه. اندیشه مال هیچکس نیست و خالق اثر نمی تواند برای انتشار آن، مجوز پولی یا عرفی-اخلاقی تعیین کند. کپی-رایت از نظر من ضعف است و از آن بوی گندِ سرمایه داری بمشام میرسد. اما با اینحال به دیدگاهها و قوانین بیزینس-من های نیمچه-هنری-ادبی ِ تازه سر از تخم در آورده مان احترام میگذارم.
تکبیر!
