ریشه ها

شاهین سپنتا اخیرا در زیرنویسی در وبلاگش به عریضه ی رضا مرادی غیاث آبادی پاسخی از سر روشنگری نوشته و در آن به نمونه ای از «کم حافظگی» غیاث آبادی اشاره کرده است. برای من مثل روز روشن بود که ایراد غیاث آبادی از سپنتا فقط باین دلیل بود که نوشته های سپنتا مورد توجه دکترجلیل دوستخواه قرار داشت و در اصل؛ غیاث آبادی با اینکار داشت از دکتر دوستخواه نیز بجهت نشر خبر یادداشتهای دکتر سپنتا در وبلاگ شخصی اش «گاف محترمانه» میگرفت.
مرادی جان! سعی کن ازین پس جهت تهیه افرادی ساده-دل برای باند-ات و کسب مشهوریت ناحلال-ات بپای هر کسی نپیچی، گرچه گمان نمی کنم درسی ازین جریانات بگیری و تا دست خودت را بطور کامل برای ملت رو نکنی و آنچه در دل نهان داری را عیان نسازی دست بر نخواهی داشت. بهر روی، امیدوارم شایستگی لقب « بی اخلاقترین پژوهشگر سال» از سوی مردم را داشته باشی و آنرا بعنوان پاسداشتی بر گاف-گیری های غیر اخلاقی ات از بزرگان بپذیری.
سپنتا در بخشی از پاسخ اش به مرادی غیاث آبادی چنین نوشته:

[مگر می شود یک نفر این قدر دو رو باشد ؟ منجم باشی در ایمیلی که پارسال همین موقع به ما زد و متن آن هم موجود است و برای هر که بخواهد می فرستیم ، نوشت :
« …متأسفانه امروزه بسياری از دوستداران فرهنگ ايران از نوشته‌های سراسر غير علمی و خيالاتی آقای كيهانی ‌زاده استفاده بسيار می كنند و گفته‌های او را حجت تلقی می كنند. بسياری از نوشته‌های ايشان درباره سالروزهای مختلف بدون دلايل و منابع بوده است چرا كه اصلا دليلی وجود نداشته است و يا استنباط ايشان از يكی از منابع عمدتا يهودی بوده است. همچنين تطبيق تقويم‌های ايشان با تقويم خورشيدی با شيوه كاملا اشتباهی صورت پذيرفته است و از تفاوت‌های تقويم های ميلادی گريگوری و ژوليانی بی‌اطلاع بوده‌اند و برای تطبيق از همين برابری تقويم‌های فعلی استفاده كرده‌اند و يا گاه در بسياری از مواقع ايشان اين تطبيق را انجام نداده و اين كار را برخی از دوستان خود با مراجعه به تقويم‌های امروزی انجام می دهند كه كاری سراسر اشتباه است … ».
اما امسال پس از گذشت تنها یک سال نوشت :
« … آقای نوشیروان‌ کیهانی‌زاده ، روزنامه‌نگار قدیمی و پرسابقه ، یکی از برجسته‌ترین پژوهشگرانی است که در ده‌ها سال گذشته برای تکمیل رویدادنامه تاریخی خود می‌کوشد و نتیجه پژوهش‌های ارزنده خود را در مطبوعاتی همچون روزنامه همشهری و سپس روزنامه شرق منتشر کرده است … اما از سوی دیگر دیده می‌شود کسانی که آگاهی چندانی از این دانش و روش‌های تحقیق در آن ندارند ، تنها بنا به علاقه شخصی و گاه برای کاربری روزمره مناسبت‌های تاریخی و میهنی ، به تهیه رویدادنامه‌های مختصر و ناقصی می‌پردازند که معمولاً رونوشتی دستکاری‌شده از آثار آقای کیهانی‌زاده است… »
البته این ها چیز تازه ای نیست . قدیمی ها راست گفته اند که دروغ گو کم حافظه است . ]
برای خواندن اصل مطلب به پانویس این پیوند توجه کنید

+ همچنین نگاهی بیفکنید بر نقدی بر پژوهش های [بسیار] ایرانی: اصولا نوشته های غیاث آبادی تلاشیست در جهت متفاوت نوشتن و خود را از راه شبه-ژورنالیستی معروف کردن، حتا اگر لازم باشد تاریخ را انکار میکند و آنرا وارونه جلوه میدهد.